Liyakat, ehliyet demektir; yani bir insanın eğitimli, deneyimli ve bilgili olması anlamına gelir. İslam’ın en önemli öğütlerinden birisi de “Emanetlerin ehline verilmesidir.” Yani gerek devlet hayatında gerek ticari hayatta ehliyet, yetenek ve bilgi öne çıkmalı; işe almalarda ve kadro kurmalarda bilgili, deneyimli ve eğitimli kişilere öncelik verilmelidir. Onların rengi, ırkı, akrabalığı veya siyasi nitelikleri değil; bilgileri ve deneyimleri tercih nedeni olmalıdır.

Sadakat ise körü körüne bağlılıktır; eğitim, akıl, beceri ve kazanım burada hiçbir önem taşımaz. Kişilerin her dediklerini aynen kabul etmeleri, sorgulamayıp itaat etmeleri gerekir. Karşısındakinin cahil, hırsız, eğitimsiz, katil, vurguncu, rüşvetçi veya ahlaksız olup olmaması önem taşımaz. Tek özellik yalakalık, adama tapınma, tapındığı kişinin insanüstü olduğuna inanma gibi beyin gerektirmeyen, zihni yormayan, zombi gibi bir yaşam tarzıdır.

Şimdi esas sorun: Liyakat ve ehliyet yerine sadakati tercih eden kişilerin, yöneticilerin ve siyasilerin ortak bir özelliği var mıdır?

Ruhsal Sorunlu, Depresif, Vehimli ve Kendi Geleceklerinden Korkanlar

Yapılan araştırmalarda,........

© Muhalif