TARTININ/TERCİHİN İKİ KEFESİ

“Mevâzin” kelimesi “Mîzân” kelimesinin çoğuludur. Mîzân, sözlükte “bir şeyin ağırlığını tahmin etmek, ölçüye vurmak, tartmak” anlamındaki “vezn” kökünden türemiş bir isim olup “tartı aleti, tartmada kullanılan ağırlık; adalet” mânâlarına gelir. Mîzânın âyet ve hadislerde kullanılışı çerçevesinde terimleşen içeriği ise âhiret hâllerinin belli bir merhalesinde sorumluların, sorguya çekilmelerinin tamamlayıcı bir işlemi olarak cezâ veyâ mükâfatı gerektiren amellerinin tartılarak değerlendirilmesi şeklinde belirginleşmiştir. Daha kısa bir tanımla buna dünyâdaki iyi-kötü tercihlerimizin âhirette ölçüleceği “adalet terazisi” de diyebiliriz. Mîzân, aynı zamanda “ölçü ve ahenk” demektir. Kur’ân, varlık ve oluşun bütün alanlarında ve tüm boyutlarında ölçünün/ahengin egemen olduğunu bildirir ve insândan bu egemen ilke ve olguyu bozmamasını ısrarla ister. Çünkü Kur’ân’a göre, insân, evrende ölçü ve ahengi bozan tek varlıktır. Bu bozuşun iki olumsuz eylemi “fesat ve zulüm”dür.

İşte bütün bu suçların karşılığı olarak kıyâmet gününde adalet terazileri kurulacak ve hiçbir kimseye haksızlık yapılmayacaktır.[1] İşte Kari’â/6-9. âyetlerinde amelleri değerlendirilenlerin durumu bize bildirmektedir: “O zaman, [iyiliklerinin] tartısı ağır basan kendisini mutlu bir hayat içinde bulacak. Tartısı hafif gelen ise bir uçurumun girdabına sürüklenecektir.”[2] Şüphesiz bu tartıyı dünyâ örnekleriyle benzeştirerek maddî bir terazi şeklinde düşünmek doğru değildir. Daha öncede söylediğimiz gibi bu örnekler bizim........

© Mir'at Haber