DEVLETTEN BEKLENTİ MADDİ ÇIKAR MI, MANEVİ BEKÂ MI?

Osmanlı Devleti’nin son elli yıllık süreci ve Cumhuriyet döneminin tamamı göstermiştir ki; Devlet idaresinde dindar şahsiyetlerin bulunması kurumsal devletin ruhunu milli ve manevî değerlerimiz çerçevesinde dönüştürmek için yetersiz kalmıştır.

Siyaset felsefesinin en kadim tartışmalarından biri, idarecinin şahsi erdeminin, idare ettiği mekanizmanın niteliğini ne ölçüde değiştirebileceğidir. Toplumumuzda uzun süredir tartışılan “dindar nesil” veya “manevi kalkınma” hedefleri, genellikle yönetici figürün kişisel inancı üzerinden okunuyor. Ancak bugün geldiğimiz noktada sormamız gereken kritik bir soru var: Bir devlet idarecisinin dini bütün olması, tek başına yeterli bir çözüm müdür?

Meseleye daha derinden baktığımızda, sadece bireyin değil, sistemin de hangi kaynaktan beslendiği önem kazanıyor. Pozitivist düşünce temelleri üzerine inşa edilen ve küresel kapitalizmin adeta birer “şubesi” gibi çalışan Osmanlı döneminin jöntürk ve ittihatçı, Cumhuriyet döneminin kamalist laik sistemleri, idareciler........

© Mir'at Haber