Peygamber karşıtlığının iki veçhesi vardır. Bunlardan birincisi, peygamberlerin İlahi öğretiyi insanlara ulaştırmasını engellemek için kullanılan yöntemdir ki, bazen peygamberleri ilahlaştırmak, bazen yalanlamak, bazen iftira etmek, bazen itibarsızlaştırmaya çalışmak, bazen de öldürmek şeklinde ortaya çıkmıştır.

Peygamberler karşıtlığının ikinci veçhesi ise misyonunu, etki ve yetki alanını daraltma çabasıdır ki, son yıllarda “Peygambersiz İslâm” projesiyle kendini göstermektedir.

BİRİNCİ VEÇHE: Peygamberlerin İlahi öğretiyi insanlara ulaştırmasını engellemek için asli günah ve “tanrı” yakıştırması gibi paganik öğeler kutsal kitaplara sokuşturulmuştur. Gerek Yahudilerin, gerekse Hıristiyanların, peygamberlere ilahlık vasfını yüklemesi Kur’an-ı Kerim’de şöyle eleştirilmektedir: “Yahudiler Üzeyr Allah’ın oğludur dediler, Hıristiyanlar da Mesih Allah’ın oğludur dediler. Bu, onların ağızlarıyla geveledikleri sözlerdir. (Sözlerini), önceden kâfir olmuş kimselerin sözlerine benzetiyorlar. Allah onları kahretsin! Nasıl sapıyorlar!” (Tevbe Sûresi, 30).

Hıristiyanlıkta bir taraftan Hz. İsa’ya “tanrı” yakıştırması yapılmakta (Tevbe, 30; Maide, 72), diğer yandan “tanrının oğlu” (Tevbe Sûresi, 30) denilerek çelişkiye düşülmektedir. Yahudilikte ise durum daha vahimdir. Bir taraftan Üzeyir aleyhisselama “Allah’ın oğludur” (Tevbe Sûresi, 30) yakıştırması yapılmakta, diğer yandan peygamberlere İlâhi vasıflar yüklendiği gibi bazen de peygamberler sıradanlaştırılmaktadır.

Hıristiyanlıkta Hz. İsa’yla bağlantılı olarak Allah-u Teâlâ’ya insani vasıflar yüklenmişken, Yahudilikte, Allah-u Teâlâ’ya değişik kurgulu anlatımlarla insani vasıfların yüklendiği görülmektedir. Bu bağlamda Tevrat’ta Allah’ın (c.c.) kuvveti hakkında, “Allah onları (İsrailoğullarını) Mısır’dan çıkarıyor. Yaban öküzü gibi kuvveti var” (Tevrat, Sayılar 23, 22) denilmektedir. Başka bir ifadede ise Allah’ın (c.c.) kullarını aldattığı iddia edilerek, “Ya Rab, beni kandırdın, ben de kandım; benden kuvvetlisin ve beni yendin” (Tevrat, Yeramya, 20,7) denilmektedir. Tevrat’taki başka bir bahiste Allah’ın (c.c.) hâşâ unuttuğu iddia edilerek şöyle denilmektedir “Niçin bizi hep unutuyorsun, neden bizi uzun süre terk ediyorsun” (Tevrat, Ağıtlar, 5, 20).

Yahudilerin peygamberlere, yer yer insanüstülük atfettikleri, yer yer de küçük düşürücü vasıflar yükledikleri; peygamberleri yalanladıkları ve peygamberleri öldürdükleri (Al-i İmran Sûresi, 183) görülmektedir.

Şeytanın çocuklarının........

© Milli Gazete