Bu sene izin döneminde her zamanki gibi eş, dost ve akrabalarımızı ziyaret ettik.

Yıllardır birlikte yol yürüdüğümüz, aynı davaya gönül vermiş nice dostlarımızın iş yerlerine uğradık. Kimi zaman geçmişte yaptığımız hizmetleri konuştuk, kimi zaman Erbakan Hocamızın hatıraları yâd edildi, kimi zaman da memleketin meseleleri üzerine uzun sohbetler yaptık.

İnsanı mutlu eden güzel buluşmalardı bunlar.

Fakat bütün bu ziyaretlerde dikkatimi çeken ve açıkçası içimi burkan ortak bir manzara vardı.

Neredeyse girdiğim her iş yerinde misafire çay ikram ediliyordu.

Daha kapıdan girer girmez:

“Hoş geldin abi, çay söyleyelim.”

Bir dost geliyor, çay…

Bir müşteri geliyor, çay…

Bir komşu uğruyor, yine çay…

Bu güzel gelenek elbette bizim kültürümüzün en güzel taraflarından biridir. İkram berekettir, çay sohbetin bahanesidir, gönülleri birbirine yaklaştırır.

Sonra bir an merak edip çayın fiyatına baktım.

Bir bardak çay 20 lira.

Ardından Millî Gazete’nin fiyatını düşündüm.

Yani bugün bir bardak çay ile bir Millî Gazete aynı fiyat.

İşte beni düşündüren mesele tam da burada başladı.

Bekleme salonlarına baktım…

Ama hiçbir yerde Millî Gazete yoktu.

“Millî Gazete almıyor musunuz?”

Cevap çoğu yerde aynıydı:

Ama samimi olarak kendimize şu soruyu soralım:

Kaç kişi gerçekten her sabah e-gazeteyi açıp okuyor?

Daha da önemlisi, sizin telefonunuzdaki........

© Milli Gazete