Türkiye, yaklaşık 24 yıldır ekonomi politiğini “Satalım” zihniyetiyle yönetiyor. Karlı, verimli, stratejik kurumların tamamı üç otuz paraya satıldı. Hala satılmaya devam ediliyor. Bir ülkenin parasal gücünü ortaya koyan değer, üretimden kaynaklanmaktadır.

Üretim, üretim, üretim… Bir ülkede üretim yoksa, ihracat da yoktur, o ülkenin devler liginde mücadele edebileceği gücü de yoktur. Bizce doların da avronun da altının da başını alıp gitmesinin temelinde tüketim ekonomisinin üretim ekonomisinden aldığı intikam yatmaktadır.

Fabrikalarımız birer birer satılırken, onların yerine yenilerini koyabildik mi? Türkiye’de işsizlik oranı yüzde resmi rakamlarda bile yüzde 9’un altına düşmüyor. Özellikle genç nüfusun işsizliği, üniversitelerden, liselerden mezun olan milyonlarca insanın yürek burkan bir hayal kırıklığıyla sonlanıyor. Yapılan araştırmalarda geniş tanımlı işsizlik neredeyse yüzde 30’ları bile aşmış durumda. Geçinemeyen, devletin kendilerine ulufe olarak verdiği emekli maaşıyla evine bir ekmek bile götüremeyen emekliler bile İŞKUR’ların önünde iş bulabilmek için akşamdan sıraya giriyorlar. Özellikle gençlerimiz Türkiye’deki ekonomik belirsizlik dolayısıyla kapağı bir Avrupa ülkesine atabilmenin derdini........

© Milli Gazete