Bir arkadaşımla semt pazarının yanından geçerken pazarcılardan biri, “Hoş geldin hocam” dedi.

“Hoş bulduk, iyisin?” dedim,

“Çok şükür, ona elli sekiz makamındayım” dedi.

Yanımdaki arkadaş sordu, “Ona elli sekiz ne demek?”

Eve varınca söylerim. O, durumunu Kur’an’dan onuncu sürenin elli sekizinci ayetiyle açıklıyor. Eve varınca o ayeti açar okuruz.

Evde Yunus süresinin elli yedi ve elli sekizinci ayetlerini okuduk:

يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَتْكُمْ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَشِفَاءٌ لِمَا فِي الصُّدُورِ وَهُدًى وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ

“Ey insanlar, Rabbinizden size bir öğüt, gönüllerinizdekine bir şifa ve iman edenlere yol gösteren ve rahmet gelmiştir.

قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَبِرَحْمَتِهِ فَبِذَلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ

De ki: "Allah'ın lütfu ve rahmetiyle, ancak bununla sevinsinler. Bu, onların topladıklarından daha hayırlıdır." (Yunus süresi ayet 57-58)

Yani o pazarcı Roman vatandaşımız, bana diyor ki, “Ben bu Kur’an’ı okumaya, anlamaya ve yaşamaya başladım ya bundan daha mutlu olamam ben”........

© Milli Gazete