“Dikkat ediniz! Vücutta küçük bir et parçası vardır ki; o iyi olursa bütün vücut iyi olur, kötü olursa bütün vücut kötü olur. O kalptir.” (Hadis)

Dünyevi veya uhrevi bütün işlerle uğraşan kişi veya kişilere insan denir. Ülkenin görgüsü, edep ve ahlakı ile hayatını sürdüren insan asla şımarmaz, enaniyet göstermez. Deruhte ettiği makam veya rütbesi sebebiyle asla kendini yükseklerde görmez. Zira bu gibi insanlar ayıp bilir, edep bilir. Eskiler der ki; “Asil azmaz, bal kokmaz.”

Ama günümüzde tüm değerlerimiz, maalesef dejenere edilmiş durumdadır. Onun için; “Bana insanı özetle deseler, iki kuruş için her şeyini harcayıp, iki karış yere gömülendir derim.” Zira ömrü boyunca çalışarak hayatını geçiren insan, eninde sonunda toprağa gömülecektir. Böylece saltanatı son bulacaktır. Her insan göründüğü gibi olamaz. Ayrıca insanı secde etmesi ile değerlendirerek, iyi insan demek asla doğru değildir. Sözüne bakmalı, yalan konuşuyor mu, emanete ihanet edip duruyor mu, bunlara bakıp değerlendirmek gerekir.

Malum, dünyada üç türlü insan vardır. Bunlardan; “… Birincisi ekmek gibidir. Onu her zaman ararsın, bazen bulursun. İkincisi ilaç gibidir. İhtiyacın olduğunda ararsın, bu gibilerden az insan bulursun. Üçüncü tipi ise mikrop gibidir, aramasan da o seni bulur.” Maalesef günümüzde insanlar, bu görüntüleri vermektedir. Bu durum insan için itibar kaybıdır.

Oysa insanlar eşref-i mahlûkat olarak yaratılmıştır. Buna rağmen yaratılıştaki değerini, dünyevileştiği için kaybetmiş, şerefini tüketmiştir. Hâlbuki her insan, günü geldiğinde, iğneden ipliğe Allah’a vereceği hesabı bilerek hayatını idame ettirmelidir. Bugün için bizi en çok üzen şey, eğitimli insanların cahil idarecilerin elinde oyuncak haline gelmesidir. Zira ehliyete önem verilmemektedir. Böylece zulüm işlenmektedir. Merhum Cemil Meriç, zamanında; “Zulmün olduğu yerde,........

© Milli Gazete