Önceki yazıda, Kant’ın “Eğitim Üzerine” adlı eserinin çevirisinin “Sunuş”undan alıntı yapılmış ve devamı sonraki yazıya bırakılmıştı. Çünkü yazıya ayrılan sınırı gözetmek gerekiyordu. Ayrıca alıntı yapılan yazının vurgulamaya çalıştığı anlamın ve değerlendirmenin bütünlüğünü sağlayan ifadeyi korumak önemliydi. Onun için özet biçiminde vermek yerine, alıntı yapılan yazının üslubunun da duyumsanması istenmiştir. “Sunuş” yazısı şöyle devam ediyor:

“Bu yeni ‘furya’ya dönecek olursak, şu basit sorular -çünkü daha fazlasını hak etmez- onun deşilmesine herhalde katkıda bulunacaktır: Kendisini hangi belirtilerle hissettirmekte, ne gibi özelliklerle göstermektedir bu dalga? Hangi saikler ona yön vermektedir ve o neyi yönlendirmeyi hedeflemektedir? Neyin dışavurumu, neyin habercisidir bu sloganlar?

Dört beş yüz yıldan beri özgürlüğüne yapılan vurgu hiç ihmal edilmeden insanın insanlığıyla uğraşılmakta.

(…)

Sorulsa ‘bütün bunlar ne içindi?’ diye, alınacak cevap hemen hemen şunun gibi bir şey olacaktır: Dört bir yandan zincirlerle, prangalarla bağlıydı insan, özgürleştirildi; yaşadığı dünya ‘büyü ve efsunlarla kaplı’ydı, (emsalsiz bir kıyıcılıkla ve hunharlıkla) bu dünyanın ‘büyüsü bozuldu’, efsunları dağıtıldı; hayvanca ‘sevki tabiler’le hareket ettiği söyleniyordu, ‘büyüsü bozulan’ dünyada bundan böyle akli saiklerle hareket etmesi sağlandı vb.

Aslında bunlar insanın özgürleşmesi için değil, ama tersine ferdiyetinden edilip........

© Milli Gazete