Allah var. Gam yok. Umut var!

Nasılsın diye soranlar var.

Her haline hamd edenler var.

Ölse bile tebessüm edenler var.

İncir veren zeytin veren toprak var.

Canlara can veren yağmur var.

Onlara emek veren canlar var.

Eve “Selamünaleyküm” diyerek girenler var.

Evladıyla haftalık sohbete gelenler var.

Sabah namazı kılanlar var.

Bir yerlerde yardan geçenler var.

Bir yerlerde yorulduğunda koşanlar var.

Kermeslere pastalar yapan anneler var.

Eylemlerde slogan atan gençler var.

Cebindeki son parayı infak edenler var.

Yürüyerek, karda kışta yardıma koşanlar var.

Yetim hanelere Ramazan kolisi taşıyanlar var.

Allah selamı ile ısınan garip canlar var.

Abdest ile yemek yapanlar var.

Evlat değil aslan yetiştirenler var.

Tövbe eden günahkârlar var.

Şehadet getiren kâfirler var.

Çöplükte yetişen güller var.

Tevazu bilen akademisyenler,

Doğru konuşabilen siyasiler,

Yatarken sağına yatan müdafiler var.

Modernizme yenilmeyen salihalar var.

Harap olsalar da evlattan geçmeyen ana-babalar var.

Ana-baba engel olsa da hak yoldan dönmeyen canlar var.

Dünyanın bir yerlerinde zalimlerle dövüşenler var.

Dövüşenlere iaşe, aşk yetişenler var.

Dövüş sonunda Allah için şehit düşenler var.

Allah ve Resulünü seven Hasan El Benna’yı sevenler var.

Allah ve Resulünü seven Malik El Şahbaz’ı sevenler var.

Allah ve Resulünü seven İskilipli Atıf hocayı sevenler var.

Allah ve Resulünü seven Şeyh Şamil’i sevenler var.

Allah ve Resulünü seven Esad Coşan’ı sevenler var.

Allah ve Resulünü seven Metin Yüksel reisi sevenler var.

Allah ve Resulünü seven Necmettin Erbakan Hoca’mızı sevenler var.

Ocak’ta Allah var. Şubat’ta Allah var. Mart’ta Allah var.

Yazda Allah var. Kışta Allah var. Güzde Allah var.

Konya’da Allah var. Şam’da Allah var. Kudüs’te Allah var.

Geçmişte Allah var. An’da Allah var. Ati’de Allah var.

Dert etmeyin canlar derdi babam,

Xuda heye xam tüneye… (Allah var. Gam yok.)

Allah’a emanet olunuz.

© Milli Gazete