Hafta sonu teşkilat içi eğitimler vesilesiyle Diyarbakır ve Batman vilayetlerimize konuk olduk. Her zamanki gibi heyecanlı, gayretli ve misafirperver bir şekilde karşıladılar. Allah kendilerinden ebeden razı olsun. Sunumumuzu yaptık. Program bitti. Yemek yendi. Namazımızı kıldık. Abdurrahman başkandan müsaade aldık. Şeyhmus abi bizi terminale bırakacağı zaman uzaklıktan dolayı Diyarbakır’ın içinde epey bir tur atmak durumunda kaldık. Bir yandan şehri seyrediyorum… Büyüklüğüne, nüfus yoğunluğuna, gelişmişliğine hayran oluyorum… Bir yandan Şeyhmus abiyle muhabbet ediyoruz. Abi sekiz aracına yetişemezsek dedim. Ayıp ediyorsun seni Mardin’e biz bırakırız dedi. Tebessüm ettik. Yolumuza devam ettik. Yetiştik terminale… Zorla yol paramızı ödedi. Neyse helalleştik araca bindim. Araç hareket edene kadar oradan ayrılmadı. Biz hareket ettikten sonra son selamı verdi gitti. Allah kendisinden razı olsun. Buna benzer bir manzarayı can Batman’ımızda da yaşamıştık.

Şimdi bu klasik sahneyi neden bu denli teferruatlı anlattım… Diyarbakır’ın içerisinde gezerken şu soruya odaklandım. Bir Diyarbakır kaç Gazze eder? Yahut bir Batman bir Şırnak bir Gaziantep bir Şanlıurfa bir Maraş bir Hatay yahut bir Konya bir Trabzon bir Rize bir Samsun bir Antalya bir Bursa bir Kocaeli bir İstanbul kaç Gazze eder? Özellikle doğu illerinin tamamını teşkilat çalışmaları vesilesiyle arşınlamış bir kardeşiniz olarak gönül rahatlığıyla söylüyorum. Aslında bir Türkiye çok Gazze eder. Sadece fiziki şartlarıyla değil insanın mayasındaki imanla da ahlâkla da çok Gazze eder. Yeter ki üzerimizdeki siyonkemalist uyuşturulmuşluktan........

© Milli Gazete