Günlerden cumartesi. Saat 18.00.

Yer; İslami Hareket Gazetesi’nin bürosu…

Hummalı bir faaliyet ve hareket var; gazetenin 28. sayısının çalışmaları yapılıyor.

Sedat Yenigün, birkaç gündür biriken gazeteleri arşiv için işaretlerken bir taraftan da konuşuyor;

- Gazeteleri ne zaman cilt yaptıracağız?

- O zamanki çıkaracağımız sayıya bir yazı yazacağım. Üç senenin değerlendirmesini… Nereden nereye geldiğimizi yazacağım.

O sırada gazete bürosuna gelip gidenler oluyor. Konuşmaların konuları farklılaşıyor.

Millî Gazete’de uzun süre ses getiren yazılar kaleme alan Sedat Yenigün, İslami Hareket’in daha güçlü ve tesirli olması için bütün gücünü ortaya koyuyor, ayrıca yazar kadrosunu genişletmek için çaba sarf ediyordu.

O akşam yine bu konuya değindi;

- “İslami Hareket’i daha da güçlü bir gazete yapacağız. Kardeşim, ben herkese açığım, ama başkaları bana karşı pazarlıklı, kapalı!”

Gazeteye gelmeden önce başka yerlere de uğramış, bu yolda temaslarını sürdürmüştü. Yakınması onun içindi. Daha sonra:

-Yazılar hazır mı? Dosyaya bir bakayım…

-Tamamlanmadı abi… Kendi yazınızı ne zaman hazırlayacaksınız?

-Yarın yazacağım. Pazartesi akşam da bir araya gelip son kontrolü yaparız, inşallah!

Bu son konuşması oldu Sedat Yenigün’ün…

- “Allahaısmarladık” deyip gazeteden ayrıldı.

Saat 20.10’u gösteriyordu.

Gazeteden çıktıktan sonra yolu üstündeki Emir Buhari Camii’ne uğradı…

Camiden sonra da her zaman gittiği berbere…

Takip edildiğinden habersizdi…

Saat, 20.50 civarıydı…

Berber koltuğunda bir yandan berberle muhabbet ederken kurşunlar bir anda üstüne acımasızca sıkılmaya başladı!

Bir kurşun, bir kurşun daha…

Kurşun sesleri mahallede akşamın alaca karanlığını deldi, geçti…

Ve Sedat Yenigün, berber koltuğuna yığılı kaldı…

Akşam haber bültenleri henüz başlıyordu.

Feryatlar, bağrışmalar ve hemen ardından hastaneye…

Sedat Yenigün, yaralı olarak kaldırıldığı Çapa Tıp Fakültesi Hastanesi’nin kapısı önünde, sedyede iken şahadet şerbetini içti.

Gözleri açık,........

© Milli Gazete