Sürekli olarak “kadın çalışan oranının arttırılması” hedefinden bahsedilince…

Bir kabine önde geleni,

“Ne yapalım, kadınları eve mi kapatalım!” deyince…

Ne yani, çalışmayan kadın eve kapatılmış mı oluyor?

Bizim ailedeki nice çalışmayan hanımefendi, çoğu çalışandan daha özgür, daha rahat.

Çocuklarının her bakımdan gelişmelerine de, kocalarına da, evlerini çekip çevirmeye de…

İlim irfan sahibi olmaya da vakit ayırıyorlar.

Bazıları, hanımlar arası sosyal faaliyetlere katılıyor.

Çalışan kadınların çoğu ise vakitlerinin büyük bölümünü, yollarda iş yerlerinde geçiriyor.

Hem de bir ay boyunca çalışıp asgari ücret denilen “sefalet” gelirini elde etmek için geçiriyor.

Çoğu mobinge uğruyor, fırça yiyor, aşağılanıyor!

Çocuklarını, kocalarını, evlerini, sağlıklarını ihmal etme pahasına ellerine geçen sefalet ücretinin büyük bir bölümü; yola, kıyafete, çocuk bakıcısına, bazı yerlerde yemeğe gidiyor.

Bu durum birçok çalışan kadın için böyle.

Sırtlarına ev hanımlarının yüklerinin büyük kısmı ile iş hayatı yükünün tamamı biniyor.

Ev hanımlarının çoğu ise çok daha........

© Milat