İnsanoğlunun mükellef olduğu kulluk sınavında bariz bir özelliği de mazeret üretebilme maharetidir… Sanıyorum en çok sığınılan mazeretlerin başında şu iki husus öne çıkıyor:

“Benden geçti…”

“Henüz daha erken…”

Bunlardan ilk cümle üzerinde yoğunlaşmak istiyorum…

“Artık benden geçti…” Bir bıkmışlık ifadesi… Tükenmişlik tezahürü… Acziyet itirafı… Karamsarlık göstergesi…

Bir Müslümanın hedeflerine, hayallerine, hareketine, hayatına yapabileceği en büyük kötülük…

Ne demek, benden geçti?

Pes etmenin, havlu atmanın, ipe un sermenin farklı bir yöntemi…

Sorumluluğu üstünden atmak, sıyrılmak, sıvışmak ya da yola çıkma iradesini, sefer bilincini, mücadele azmini sıfırlama sefaletine düşmenin sonucu olsa gerek…

Bir müminin var olan kabiliyetlerini kısıtlama hakkı olabilir mi?

Yeteneklerini köreltme yanılgısını nasıl kabullenebilir?

Sakın bu anlayış hevanın hayatımıza kuruduğu bir tuzak, şeytanın kulluğumuza yönelik bir kumpası olmasın…

En tehlikeli engellerden biri de kişinin kendi kendini engellemesidir… Ya da kendini buna ikna etmesidir… Bir anlamda kendini iptal etmesi… Aktif mücadeleye kapatmasıdır…

Bu durumda Rabbimizin bize ihsanı olan potansiyeli dondurmak, enerjimizi kitlemek nankörlük olmaz mı?

Nedense söz konusu dünyalık arzular, hevesler, hedefler, hesaplar olunca efor ve........

© Milat