İnsan bazen en çok emek verdiği yerden yorulur. Evladına nasihat eder, eşine hakikati anlatır, dostunu iyiliğe çağırır; fakat beklediği karşılığı göremeyince kalbi kırılır. "Acaba bunca gayretim boşa mı gitti?" diye düşünür. Oysa Kur'an ve sünnet bize bunun hiç de böyle olmadığını öğretmektedir.

Resûlullah (sav) şöyle buyurmuştur: "Bana ümmetler gösterildi. Bir peygamberi gördüm, yanında küçük bir topluluk vardı. Bir peygamberi gördüm, yanında bir veya iki kişi vardı. Bir peygamberi de gördüm ki yanında hiç kimse yoktu." (Buhârî, Müslim)

Ne büyük bir hakikat...

Düşünün! Allah'ın seçtiği, vahiy ile desteklediği, mucizelerle güçlendirdiği peygamberlerden bazıları, yıllarca insanları hakka davet ettikleri hâlde yanlarında bir tek mümin bile bulunmuyordu. Bu durum onların başarısız olduğunu mu gösterir? Elbette hayır!

Çünkü Allah katında başarı, insanların alkışına, kalabalıkların peşinden gelmesine veya sayılarının çokluğuna göre değil; verilen emaneti sadakatle yerine getirip getirmediğimize göre değerlendirilir.

Yüce Allah şöyle buyurur: "Peygambere düşen ancak apaçık........

© Milat