Bugün, WhatsApp’ta kurulan gruplardan bahsedeceğim. Birkaç yıl önceydi. İstanbul İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nün daveti üzerine bir mekânda beş on kişi buluşmuştuk. Bir arkadaşımız, yapılacak faaliyetle ilgili olarak grup kurmanın iyi olacağını söyleyince bir dekanımız, “Of, yine mi! Artık takip edemiyoruz.” demişti. Dekanımızın ne kadar haklı olduğunu şimdi daha iyi anlıyorum. Neredeyse erken uyanan, grup kurup tanıdıklarını ekliyor.

Evet, birçok meselede olduğu gibi bunda da ölçüyü kaçırıyoruz ne yazık ki… Önemli olan bunu başlatmak değil ki… Birkaç saniyede kurarsınız. Ya onu ahenkle, intizamla devam ettirmek! İşte bu, hiç de kolay değil. Benim kurduğum beş grup var. “Eyüpsultan’ın Ebedî Sakinleri”, “İstanbul Sohbetleri”, Fatih’in Ebedî Sakinleri”, “Sultanahmet Sohbetleri”, “Yazı Editörlük ve Medya Kursu”.Gruba alacağım kişiyi mutlaka arar iznini isterim. Asgari bir nezaket kuralıdır bu. Dengeli kullanılırsa grupların hayırlı ve faydalı bilgiyi yaydığına inanıyorum. Bazen arayıp ulaşamadığınız tanıdıklarınızı bu mecrada buluyor, onlarla irtibat kurup hasret giderebiliyoruz, fena mı?

Öncelikle grup kuranların bazı temel kurallara uyması lazım:Kimi ekleyecekse, kendisini arayıp izin almalıdır. Akraba, dost, arkadaş da olsa bu hususa önem vermelidir. Zira kişi, belki girmek istemeyecektir. Sonradan ayrılmalar sancılı olabiliyor. Kurucu, muhatabına izahatta bulunmalı; bu hizmetin kuruluş amacını, grupta kimlerin olduğu bilgisininet bir şekilde vermelidir. Bu görüşme yapıldıktan ve izin alındıktan sonra elbette arkadaşların, dostların ve yakınlarınbir yerde buluşması güzeldir ama kurallara uymak........

© Milat