Bir vakitler Allah bizi "yoklukla" imtihan etmişti; günümüzde ise "varlıkla"…

Çocukluğumda ve gençliğimde kitaba ulaşmak, kitap satın almak benim için büyük bir zorluktu. Şimdi ise kütüphanemde biriken kitapları okuyamama sorunsalıyla karşı karşıyayım. Bu durum, biraz da seçiciliğimden kaynaklanıyor; bir kitabın okunup okunmayacağına genellikle ilk on sayfada karar veriyorum. Bazen çok beklediğim kitaplar bir anda elime ulaşıyor; ancak iş yoğunluğu, günlük telaşlar ve avare meşgaleler arasında onlara bir türlü vakit ayıramıyorum.

Şimdi ise kütüphanemin kuytu bir köşesinde, yıllardır ihmal ettiğim, haksızlık yaptığım bir kitap beni bekliyor. Vaktiyle birçok sayfasını atlayarak okuduğum bu eseri, yeniden ve hakkını vererek okumaya karar verdim. Bu kararı alırken de ilginç bir metodu, kadim bir geleneği devreye soktum: Tefe'ül.

İran’da entelektüel çevrelerde, misafir geldiğinde televizyon açılmaz; Hafız-ı Şirazî’nin Divan’ı okunur. Hatta İranlılar, kışın en uzun gecesi olan "Şeb-i Yelda"da Şiraz’a gider,........

© Milat