Geçtiğimiz akşam TRT Belgesel’de yayımlanan Özdemir Bayraktar’ı izlerken, içimde bir sızı oluştu. ‘Keşke’lerle karışık bir hayıflanma… Etkilenmedim desem kendime haksızlık ederim. Çünkü ekranda anlatılan sadece bir mühendis ya da bir sanayici değildi; sessizce yaşayan, sessizce üreten ve sessizce iz bırakan bir insanın hikâyesiydi.

Belgeselin en çarpıcı yanı, Özdemir Bayraktar’ı siyasi sloganlara ya da ideolojik hamasete yaslanmadan anlatabilmesiydi. Onu tanıyanlar; düşüncelerini değil, yaptıklarını konuşuyordu. Aslında bir insanı en doğru anlatan tam olarak buydu.

Rütbelisinden en alt kademedeki komutanlara kadar konuşan askerler… Özdemir Bayraktar’dan derin bir saygıyla bahsediyordu. Yakın arkadaşları ve ailesi ise onun vatan ve millet sevgisini yüksek sesle değil, davranışlarıyla nasıl yaşadığını anlatıyordu. Gösterişten ve reklamdan uzak, ama bir o kadar da........

© Milat