25 Mart 2009… Hani bazı günler vardır ya… takvimde sıradan bir yaprak gibidir ama insanın içine koca bir boşluk bırakır. İşte öyle bir gündü. Kahramanmaraş’tan Yozgat’a doğru yola çıkarken helikopter düştü… o an, sadece bir kaza yaşanmadı. Bir memleketin yüreğine ateş düştü.

Muhsin Yazıcıoğlu ve arkadaşları… Bir anda aramızdan ayrıldılar. Haberi duyan herkesin içine derin bir sessizlik çöktü. Ama o vedanın kendisi, o son uğurlayış… günler sonra, 31 Mart’ta tamamlandı. Yani acı, bir güne sığmadı. Gün gün büyüdü, derinleşti, herkesin içine yavaş yavaş yerleşti.

29 Mart’ta cenazeler Ankara’ya getirildiğinde Esenboğa’da toplanan kalabalık, bir karşılamadan çok daha fazlasıydı. Bekleyenler son bir görev için oradaydı. Tabutlar uçaktan indirildiğinde TBMM Başkanı Köksal Toptan, Devlet Bakanı Cemil Çiçek ile birlikte TBMM de birlikte mesai yaptığım Nedim Küçüker, M. Fatih Uğurlu ve Necati Sungur’la........

© Milat