Kardeşlik, insanın doğduğu andan itibaren içine düştüğü en ilginç ilişkilerden biridir. Aynı evin duvarları arasında büyürsünüz; aynı sofraya oturur, aynı kokuyu duyarsınız. Çoğu zaman aynı oyuncağı paylaşmayı öğrenerek, bazen de paylaşamamayı deneyimleyerek büyürsünüz. Ama yıllar geçip de herkes kendi yoluna savrulduğunda fark edilir ki, kardeşlik aslında çocuklukla sınırlı bir birliktelik değildir; hayatın bütün evrelerine yayılan derin bir bağdır.

Bizim kültürümüzde kardeşlik, sadece kan bağıyla açıklanmaz. “Karındaşlık” deriz mesela; aynı annenin karnından gelmiş olmayı vurgular. Hatta bir adım öteye gidip aynı ekmeği, aynı kaderi, aynı yükü paylaşan insanlara da “kardeşim” deriz. Bu kelime, duygusal bir yakınlığın, güvenin ve sadakatin adıdır.

Ne var ki kardeşlik, idealize edilmeyi pek sevmez. Çocuklukta oyuncak kavgasıyla başlayan mücadele, bazen yetişkinlikte daha büyük sınavlarla karşımıza çıkar. Miras meseleleri, kırgınlıklar, mesafe, hayatın hızı… Tüm bunlar kardeşlerin arasına zaman zaman gölgeler düşürebilir. Kimi kardeşler........

© Milat