Allah (cc) dostları şöyle dediler; 1-) Kimsenin kaderine gülme 2-) Kimsenin nasibini küçümseme 3-) Kimsenin kusurunu ayıplama 4-) Kader kalemi hala işliyor. Kimi güldüğü ile kimi de küçümsediği ile kimi de kınadığı ile imtihan oluyor.

İnsanoğlu dünyaya gelmeden kaderi yazıldı. Kendisinden alemi ervahta Ben sizin Rabbiniz değil miyim sorusuna muhatap oldu. Evet Sen bizim Rabbimizsin sözünü verdi. Daha doğrusu hep verdik. O verdiğimiz sözde durma zamanı.

Kimseyi ayıplamayalım. Kimsenin kusurunu aramayalım. Allah’ın (cc) bize yazdığı kadere sonsuz razı olalım. Kurtuluş ondadır.

RABBİMİZE GÜVENİMİZ SONSUZ ELLERİMİZİ AÇTIK GÜNAHKÂR HALİMİZLE DUA EDİYORUZ

Salih bir zata sohbetinde şöyle buyurdu. Namazı kendim kılıyor sanıyordum. Meğer o (Allah (cc)) beni huzuruna kabul ediyormuş. İbadetle çok meşgul olan abid bir zat çok oruç tutuyor. Farzlardan sonra çok nafile namazlar kılıyordu. Bir gün gece teheccüd namazında tesbih çekerken şeytan musallat oldu. Kendisine yıllardır ibadet ediyorsun hiç cevap alamadın. Boşuna zikrediyorsun. Adam bu vesveseden etkilendi. O gece zikri bıraktı. Gece rüyasında Hızır (as) gördü. Hızır (as) ona niye........

© Merhaba Haber