Kur'an Karşısında Durumumuz
Çocuklarımızın okulları yaz tatiline girmek üzere.
Farklı seviyelerdeki imtihan sıkıntılarını atlatan çocuklarımızın gözü hayli uzun sayılabilecek bir tatilde.
Bütün bir yaz boyu kış dönemindeki, çalışmalarının karşılığını güzel bir tatille üzerlerinden atmak istemeleri elbette anlaşılır bir durum.
Ancak son yıllarda önümüze gelen en büyük felaketlerden biri olan inançsızlaştırma ve cinsiyetsizleştirme tehlikesine karşı ana babaların en büyük sorumluluklarından başında çocuklarına Kuranı ve Dini bilgileri zamanında ve eksiksiz bir şekilde vermek gelmektedir.
Yaz Kuran kursları bu açıdan önemli ancak yetersizliği de ortada.
Kuran öğrenen çocuklarımızla daha çok ilgilenmek gerekiyor bu anlamda.
Kuran öğreniyoruz ve okuyoruz ama bu öğrenme ve okumalarımız için bir şeyler sormamız gerekiyor kendimize.
Mesela Kuranı neden öğreniyoruz ve Kuran bizim neyimiz olur.
Ya da Kuranı neden öğreniyor ve niçin okuyoruz?
Veya dünyada geçerli bir ölçü olarak önümüzde duran Sahabe ve Tabiin nesli ile Müslüman ecdadımızın Kuran okumaları ile bizim okumalarımız arasında fark oluşuyor mu?
Bir Müslüman bu soruları kendine ve çevresine sormaya başladığında ilk fark edeceği şey Kuranı Kerim karşısında herkesin aynı yerde durmadığını görmesidir.
Kuranı Kerimi ecdadımız okudu kıtaları fethetti, biz de okuyoruz ama ancak kendi kendimize olan hüsranımızı artırmaktan başka bir........
