Bazı siyasi çıkışlar vardır, gürültüsü kendisinden büyüktür, bir külhanbeyi edasıyla ortaya çıkarlar. Meydan okur, bağırırlar çağırırlar.

Saman alevi gibi parlar, iki gün sonra sönerler. Geride ne ateş kalır ne de ısı… İşte  “yeni” diye kurulan, adı yeni ama kendisi adeta kapı önü eskisi olan siyasi yapının özeti de tam olarak budur.

Hatta siyasetsizliğin, koltuk hesaplarının, kişisel ihtirasların ve “ben merkezli” siyasetin eski ustalıklarını yeni bir tabelanın arkasına saklamaktan başka bir yenilikleri de yok. Tabi  bu arkadaşlar artık bizim meselemiz değiller. Çünkü ait olmadıkları yerlerde, ait olmadıkları makamların çevresinde dolaştıkları ve bir türlü ait olamadıkları o dönem çok şükür bitti.

Kalanlar olmuştu, kalanlar için son ekspresi dün kaldıran Genel Başkanımız Sayın Kemal Kılıçdaroğlu’na da şükranlarımı sunuyorum.

Bazıları trene bindi, bazıları istasyonda kaldı. Bazıları ise trenin nereye gittiğini anlamak için hala arkasından bakıyor. Nitekim hala sıkıntılar var, ancak halledilir çoğu gitti çok azı kaldı diyelim, bu da halledilir.

Asıl mesele, bugün parça parça edilmiş, birbirinden uzaklaştırılmış, kırılmış ve küstürülmüş olsa da bir gün muhakkak uyanacak olan CHP tabanıdır.

Bu yazı biraz da onlara…

Çünkü son üç yılda yaşananlar bir siyasi meseleden çok daha fazlasını anlatıyor. Kişisel hırsın, ihtirasın, makam arzusunun ve gereksiz gözü karalığın koskoca bir siyasi geleneğe ne yapabileceğini gösteriyor.

Ve bunun için  çok güzel  söz vardır:

‘’Çayın içine sinek düştü.

Sinek boğuldu ve öldü.

Çay soğudu ve içilmedi.

Olan hem çaya hem sineğe oldu.’’

ÇAYIN İÇİNE SİNEK DÜŞTÜ

Son üç yılın hikayesi biraz da budur. Birileri kendi kişisel hesaplarını memleket meselesi kılıfına büründürdü. Kendi siyasi geleceğini partinin geleceği zannetti. Kendi kaderini Cumhuriyet Halk Partisi’nin kaderi zannetti.

Çünkü siyaset, insanın kendisini........

© Medya Siyaset