Siyasetin tanımı yıllarca   sağdan sola uzanan düz bir çizgi lanse edilse de, hükümetler pozisyonu asla keskin çizgileri kabul etmedi. Çünkü mozaik olan ve dalgalanmaların sıkça tekrarlandığı bir yapıya keskin uçlar hep aykırı gelmiştir. İşin idari kısmı böyleyken, taban dediğimiz olgu ise at nalı dediğimiz teoride savrulup durdu . Peki nedir At nalı teorisi?  İnsanlar uçlarda birbirine düşman olduklarını sanırken, aslında aynı karanlıkta buluşurlar. At Nalı Teorisi tam da bunu söyler: En sağ ile en sol, uç noktalarda birbirine yaklaşır. Sloganlar değişir, renkler değişir ama zihniyet aynı yere çıkar: tahammülsüzlük, mutlak doğruculuk, düşman üretme ihtiyacı ve şiddeti meşrulaştırma arzusu. Demokrasiye en büyük tehdit çoğu zaman ortadan değil, uçlardan gelir. Çünkü uçlar fikir değil iman, i tartışma değil itaat ister.

Uçların ortak dili nefrettir. Aşırı sağ “Bu ülke bizim, öteki düşman” der. Aşırı sol “Bu düzen yıkılmalı, bunlar hain” der. İkisi de aynı şeyi fısıldar: “Benim dışımdakinin yaşama hakkı yok.” Biri bunu ‘’millilik’’ maskesiyle  örter, diğeri ise  ‘’devrim’’ maskesiyle… Sonuç değişmez: toplum bölünür, akıl çekilir, vicdan susar. At nalının iki ucu en çok burada birleşir; insanı değil düşmanı........

© Medya Siyaset