Leyla Erbil’in ölümünden sonra yayımlanan son romanı Kalan, yalnızca bir edebiyat eseri olarak değil; aynı zamanda bir yaşamın, bir kuşağın ve bir ülkenin belleğinde biriken deneyimlerin edebî bir ifadesi olarak da okunabilecek nitelikte bir metindir. Roman, yazarın uzun yıllar boyunca biriktirdiği düşünceler, notlar ve anıların izlerini taşıyan yoğun bir anlatı dünyası kurar. Bu yönüyle Kalan, bireysel hatıralarla toplumsal hafızanın iç içe geçtiği güçlü bir edebî yapı ortaya koyar.

Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından yayımlanan eser, daha arka kapak metninden itibaren okuru belirli bir atmosferin içine çeker. İstanbul’un katmanlı tarihi, geçmişten bugüne taşınan kültürel izler ve insan belleğinde yer eden hatıralar romanın temel dokusunu oluşturur. Bu bağlamda “kalan” sözcüğü yalnızca geçmişten geriye kalan anıları değil, zamanın içinden süzülerek bugüne ulaşan bütün izleri simgeleyen güçlü bir metafora dönüşür.

Romanın merkezinde yer alan Lahzen karakteri, yoğun bir iç hesaplaşma ve varoluşsal sorgulama içinde şekillenen bir bilinç dünyasının temsilidir. Lahzen’in kendisine yönelttiği sorular, insanın kimliğini ve hayat içindeki yerini anlamaya yönelik bitmeyen arayışını yansıtır. “Ben kimim?” ya da “Hayatımın neresindeyim?” gibi sorular roman boyunca farklı bağlamlarda tekrar tekrar gündeme gelir. Bu sorgulamalar yalnızca bireysel bir iç konuşma değildir; aynı zamanda insanın tarih, toplum ve dünya ile kurduğu ilişkinin de sorgulanmasıdır.

Romanın anlatıcı figürü ve merkezde yer alan aydın karakter,........

© Medya Siyaset