Geçmiş olsun demek ya da dememek
Doktor arkadaşım Handan akciğer kanseri olmuş. Bunu duyurduğu Facebook gönderisinde dostlarından bir ricada bulundu. “Her telefonu cevaplayacak halim olmuyor, telefon etmek yerine mesaj atın, uygun olduğumda okur, cevaplarım” diye. Ne kadar haklı bir istek değil mi?
Benim onun isteğinin üzerine ekleyecek bambaşka bir dileğim var. Handan’a ya da benzer dert çeken başka birine attığınız mesajlarda mutlaka bir fıkra olsun. Bir de olmasın hatta, pek çok fıkra yazın. Üstelik tek bir seferde yazmayın. Aklınıza estikçe fıkralar gönderin. Bir fıkra hatırladığınızda ya da yeni bir fıkra duyduğunuzda hemen yazın ya da sesli mesajla anlatın. Fıkranın konusu önemli değil. Önemli olan mesajınızın karşınızdakini bir an bile olsa gülümsetebilmesi.
Niye böyle bir şey istediğimi anlatmaya çalışayım.
Adı kanser ya da başka bir hastalık olsa da hastalıkla alakasız başka bir bela olsa da yaşamımızın orta yerine beklenmedik bir bomba düştüğünde bir savaşın içine yuvarlanmış oluruz. Bu durumdan kurtulmamızda bize el verebilecek dostlarımızın varlığı da kurtuluşumuzun reçetesidir. Bir dostumuz herhangi bir belayla boğuştuğunda geçmiş olsun demek hem adetimiz hem de isteğimizdir. Başka dillerde pek de olmayan böyle iyi dilek ileten sözlerimiz çok değerli. Ancak bazen amacından öte sonuçları da olabiliyor.
Küçük ya da büyük bir beladan da kaynaklansa dertlenmiş kişiye el vermenin pek çok yolu var. İyi dileklerimizi iletmek bunun en yalın yoluysa da ilettiğimiz her dilek aynı zamanda derdi yeniden hatırlatmak demek. “Dertli olan derdini unutuyor mu ki biz hatırlatmış olalım?” demeyin. Arada elbette unuttuğu anlar da olur. Tam da o ana denk gelerek yarasını kanatma riski hep var. İyi de, aramayalım sormayalım, ziyaretine gitmeyelim mi hatırlatmamak için? Onu demiyorum elbette. Varlığımız ve vereceğimiz destek çok önemli. Sadece bunu görev icabı yapmak yerine üstünde biraz düşünerek basit teknikler geliştirelim diyorum.
“Ne oldu, nasıl oldu?” muhabbeti en yapılmaması gereken şey. Başı belada olan bu belayı zaten birilerine........
