Waarom bouwen zoveel organisaties hun marketing rondom het systeem, terwijl klanten hun keuzes maken vanuit hun leven?

Wat een overstap van fashion retail naar de mobiliteitssector mij leerde over positionering, beeldvorming en de kloof tussen hoe organisaties communiceren en hoe mensen keuzes maken.

Je koopt geen auto omdat de specificaties kloppen. Je koopt een auto omdat je ermee kunt doen wat je wil doen: de kinderen wegbrengen, dagelijks naar je werk, op pad met de hond. Je begint bij je leven. Het product volgt.

Toen ik vanuit de fashion retail overstapte naar de mobiliteitssector, zag ik dat het daar structureel andersom ging. Eerst de indicatie, dan de diagnose, dan een vergoedingscode. En ergens aan het einde van dat traject, als het meezat, het leven dat iemand wilde leiden. Dat fundamentele verschil liet me niet los.

In fashion draait alles om identiteit, om hoe iemand zichzelf ziet en hoe een merk daarin een rol speelt. Dat maakt het des te opmerkelijker dat identiteit in de hulpmiddelensector vrijwel geen rol speelt in de communicatie. Terwijl de impact op iemands dagelijks leven hier groter is dan in welke consumentenmarkt dan ook.

De doelgroep die niemand had zien aankomen

Voordat ik de sector binnenstapte, had ik hetzelfde beeld als de meeste mensen: zorggebruikers, patiënten, mensen voor wie een hulpmiddel een medische noodzaak is en verder weinig meer. De werkelijkheid was een ander verhaal.

De mensen die ik dagelijks sprak, waren ouders, ondernemers, vrijwilligers, sportliefhebbers en reizigers. Mensen met ambities, sociale levens en een scherp gevoel van eigen identiteit. Ze stonden midden in het leven, maar liepen door een mobiliteitsbeperking tegen praktische barrières........

© Marketingfacts