Bugünlerde toplum olarak ne yazık ki güne huzurla uyanamıyoruz. Ya bir cinayet haberiyle sarsılıyor ya da ruhumuzu daraltan bir huzursuzluğun içine düşüyoruz. Bazen durup derin derin düşünüyorum: Bize ne oldu? Göz bebeğimiz gibi koruduğumuz o güzel toplum, nasıl oldu da bu hale geldi?

Eskiden bizi modernizmin ruhsuzluğuna karşı koruyan, sarsılmaz bir kalemiz vardı: İslam ve İslam’dan beslenen geleneklerimiz. Bu manevi bariyer, yıllarca her türlü yabancılaşma çabasına karşı göğüs germiş; bizi biz yapan geleneklerimizi sarmalayıp korumuştu. Ta ki birileri çıkıp zihinlerimize o soğuk fikirleri zerk edene kadar... "Gelenekler feodalizmin kalıntısıdır" dediler, "Dini duygular bizi geri bıraktı" dediler. Toplumu ayakta tutan, bizi birbirimize kenetleyen ne varsa, çağdaşlaşma adı altında birer birer yıkıldı. Bu yıkıcı şeytani vesveseler Osmanlının son dönemlerinde, ruhunu batıdan gelen propagandalara satan sözüm ona aydınlar tarafından da fısıldanmıştı. Buna tepki olarak Ziya Paşa şöyle demişti

İslam imiş devlete pâ-bend-i terakki,

Evvel yoğ idi işbu rivâyet yeni çıktı.

Dün gibi hatırlıyorum; 1992 yılında bir avukata,........

© Mardin Life