Bazen bir çocuğun sessizliği, bir yetişkinin uzun konuşmasından daha çok şey anlatır. Ama biz çoğu zaman o sessizliği duymayız. Çünkü acelemiz vardır, çünkü “büyüklük” ciddiyet ister sanırız, çünkü çocukların dünyasını basit zannederiz.

Oysa çocukların dünyası basit değil; saf ve derindir. 

Bir çocuk, “Nasılsın?” sorusuna kelimeyle değil, davranışla cevap verir. O gün okula gitmek istemiyorsa, bir köşede susup kalıyorsa ya da sebepsiz öfkeleniyorsa; orada mutlaka görülmeyen bir duygu vardır. Çocuklar duygularını saklamayı değil, taşırmayı bilirler. Biz yetişkinler ise çoğu zaman bu taşkınlığı “şımarıklık” diye etiketleriz. 

En çok da “Anlamaz daha, çocuk işte” derken hata yaparız. 

Çocuk anlar. Hem de fazlasıyla. 

Ses tonunu anlar, yüz ifadesini anlar,........

© Mardin Life