Allah rahmet eylesin Hüseyin Emmi; sadece mahallesinde değil tüm Göksun'luca sevilen, Göksun Meydanı'nın eksik olmayan görüntülerinden biriydi. Kendi işinde gücünde, kimsenin egrisine doğrusuna karışmayan sessiz, sakin bir adamdı rahmetli. İyi komşuluk ilişkileri, yufka ekmek yapan kadınlara odun yapma, alet edevata sıkışanlara derhal evinde hırdavat dükkanı gibi hazır bulunan malzemelerinden yardımcı olan da yine O'ydu.

Tellâllığı, yol sulaması yanında, O'nu unutulmaz yapan bir başka nedende; 65'li yıllarda yanı-yönü, üstü tahtayla kapalı, belediyeye ait tek atlı arabasıyla Vezirlerin (Abacı) orada kesilen hayvan karkaslarını Ilçe kasaplarına dağıtmasıdır. Çor-çocuk O'nun at arabası arkasında koşuştuğu gibi, kasabın ve et alacak müşterilerin O'nu sabırla kasap dükkanı önünde beklediği, gelişini görenlerinde "Ahâ Gabal geliyo !" dedikleri biriydi O. Bunlar çocukluk ve ergen yaşlarımızda hafızalarımızda yer edinen Göksun manzaralarıydı adeta.

1917 doğumlu olan Hösün Emmi, Göksun'a Erzincan Kemah'dan gelerek ilk yerleşenlerden sayılan ve Göksun'un eşli kabilelerinden Sağıroğulları Kabilesine mensuptur. Hösün Emmi'nin babası Gabal Memmed, anası ise Kanlıkavak'lı Eşe Hatundur. Aslında aile ilkin Erzincan Kemah'tan Kanlıkavak'a sonrada Göksun'a yerleşmişlerdir.

Hösun Emmi'nin babası Gabal Memmed yakışıklı ve yiğit bilinen bir insandır. Aynı zamanda da, iyi bir inşaat ustasıdır. Yanında çalıştırdığı çamur yapan ve kerpiç verenler O'nun hızına yetişemezlermiş. Yövmiyeli çalışmak yerine inşaatı başından sonuna kadar tek fiyatla yani "gabala" olarak yaptığı için Memmed Emmiye Gabal Memmed denilmiştir. O günden bugüne bu aileye de Göksun'da "Gaballar" denilmektedir.

Hösün Emmi'nin babası Gabal Memmed, Göksun'da eli silah tutanların Maraş Harbine çağrılması üzerine Deli Memiş (Koca), Ali Ede (Aslan) yani Gız Ali'yle birlikte önce Maraş Kurtuluş Harbine sonrada Şahin Bey komutasında ki Antep Savunmasına katılmış ve Gabal Memmed burada şehit........

© Maraş Gündem