Kitabı çıktı,  Filmi yapıldı O günlerde;

“Gurbet içimde bir ok Her şey bana yabancı Hayat öyle bir han ki, Acı içinde hancı! 

Sevmek korkulu rüya Yalnızlık büyük acı Hangi kapıyı çalsam Karşımda buruk acı! 

Yıllar yılı gönlümde Bir gün sabah olmadı Bu ne bitmez çileymiş Neden hala dolmadı?   Sevmek korkulu rüya Yalnızlık büyük acı Hangi kapıyı çalsam Karşımda buruk acı!”  Sarkısı dillerden düsmez oldu.

Toplum olarak yıllardır. Buruk acı yasıyoruz.

Benim köylüm, Benim sehirlim, Benim isçim, benim emeklim, Benim memurum. Benim Allah’ım!

Devlet kasası benim, Köskler, saraylar  Kasr’lar........

© Manisa Meydan Gazetesi