Son dönemde gündemimizi meşgul eden uyuşturucu kullanımını doğru tartışmıyoruz. Zira konu uyuşturucu bağlamında değil, onu kullanan medyatik kişiler bağlamında tartışılıyor. Tartışmaya katılanlar öyle bir üslûp kullanıyorlar ki “uyuşturucu madde kullanımı aslında bizi ilgilendirmiyor, o kadar korkunç, kötü bir şeyde değil, bizi şaşırtan taraf, uyuşturucuyu medyada yöneticilik, sunuculuk görevleriyle öne çıkmış (kanaat önderi, örnek alınan, özenilen mevkide) kişilerin kullanmasıdır” demeye gelen bir dil kullanıyor bir tavır geliştiriyorlar. Böylece; bakın biz de meşhuruz, medya mensubuyuz, önemli konumdayız, paramız da var fakat bu tür olaylarla gündeme gelmiyoruz, rahatlığı ile konuşuyorlar. Yani başkalarının açığa çıkan günahları, kötülükleri, yasa dışı işleri, ikinci, üçüncü kişilerin iyiliği, fazileti oluyor. Hayır, başkalarının kötülüğü sizin iyiliğinizi, ahlaklı olduğunuzu göstermez. Şimdilik, o muhite karışmadığınızı gösterir. Eğer olayı kişilere endeksli olarak ele alırsak bu yanıltıcı olur. Ortam bu şekilde devam ederse tehlike şimdilik size gelmese bile yarın aile fertlerinize, akraba ve arkadaşlarınıza gelecektir.

Dikkat ettiniz mi, uyuşturucu tek başına kullanılan bir şey değildir. Onu kullanmak için imal edenlere, satanlara, yer sağlayanlara salimen ulaşmanız gerekir. Her yerde kullanamıyorsunuz bunun için özel mekânlar gerekiyor. Bir kerelik bir şey olmaz ile başlayan kullanım bir zaman sonra hayati bir bağımlılık oluyor. Çünkü bu aynı zamanda pahalı bir zevk. Bundan para kazananların sürekli müşteriye (devamlı kullanıcı) ihtiyacı var. Bu bir kısır döngüdür. Alıştıkça daha çok ihtiyaç........

© Maarifin Sesi