Unha das miñas mellores amigas ten o armario cheo de disfraces. Deses que non serven para ir máis alá do dormitorio. Encantáballe dar ese tipo de sorpresas á súa parella, como se quixese regalarlle de cando en vez unha noite con outra muller ou, polo menos, con outro gremio de muller. Máis tarde deixou o seu mozo, e logo deixou a outro, levando con ela os disfraces, como se os ex noivos fosen abandonados por un harén.

Hai pouco durmín na súa casa e, buscando unha chaqueta, descubrín sen querer os disfraces. Alí estaban as versións eróticas da enfermeira, a colegiala, a monxa, a policía, unha diablesa, unha noiva, unha profesora, unha vaqueira, unha doncela, Carapuchiña Vermella. Foi doado imaxinala con eles postos e non sentir nada máis alá da miña amiga de sempre, pero disfrazada. Como me ocorre coas películas de........

© La Región