Στις δηµοσκοπήσεις συνήθως το µάτι πέφτει στα νούµερα που περιγράφουν την πρόθεση ψήφου. Την ίδια ώρα στις κάρτες οι οποίες δεν τυγχάνουν τόσης δηµοσιότητας περιγράφονται τα ποιοτικά στοιχεία και οι πραγµατικές προθέσεις των πολιτών. Οι πολίτες, όπως προκύπτει, δεν εµπιστεύονται τους θεσµούς, θεωρούν τη λειτουργία της ∆ικαιοσύνης προβληµατική και αιτία κακών, επιβεβαιώνουν ότι η διαφθορά είναι µεγάλο πρόβληµα και αποδίδουν στα κόµµατα και στο πολιτικό προσωπικό απροθυµία να λύσει προβλήµατα. Σε αυτές τις απόψεις συγκλίνουν αριστεροί, δεξιοί, λοιποί και αναποφάσιστοι.

Αν λοιπόν τα κόµµατα ενδιαφέρονταν να επιλύσουν τα προβλήµατα της χώρας ή να αυξήσουν έστω τα ποσοστά τους, θα έδιναν σηµασία στις ποιοτικές αναλύσεις που περιγράφουν τα ελλείµµατα και όχι στην πρόθεση ψήφου. Αλλωστε η πρόθεση ψήφου είναι αποτέλεσµα των πολιτικών που λαµβάνουν υπόψη τους τα προβλήµατα.

Τι συµβαίνει και τα κόµµατα δεν ενδιαφέρονται να λύσουν την εξίσωση; Ακόµη χειρότερο, γιατί δεν τους ενδιαφέρει το σύνολο των εν δυνάµει ψηφοφόρων, αλλά προσπαθούν να πείσουν ή να εξαπατήσουν το µικρό ποσοστό που προσέρχεται στις κάλπες;

Την περασµένη Πέµπτη, στην εκποµπή του καλού δηµοσιογράφου Γιώργου Σαχίνη στην Κρήτη TV, ο καθηγητής του Παντείου Κώστας ∆ηµουλάς µίλησε για κόµµατα που δεν ανταποκρίνονται ούτε στις απαιτήσεις αλλά ούτε και στους κλασικούς διαχωρισµούς αριστερού – δεξιού. Μίλησε για κόµµατα-καρτέλ: «Η επίκληση (Αριστεράς – ∆εξιάς) γίνεται για να τονιστούν –ως σηµαντικές διαφορές– διαφορές που είναι ασήµαντες.

Στα κρίσιµα ζητήµατα, ειδικά από το 2010 και µετά, δεν υπάρχουν µεγάλες διαφορές στα κοινοβουλευτικά κόµµατα στην Ελλάδα, τουλάχιστον πέρα από το επίπεδο της ρητορικής, σε αυτό που εφάρµοσαν στην πράξη δηµιουργείται µια κρίση ταυτότητας και για τα ίδια και για τους οπαδούς όταν στην πράξη αυτό που ακολουθούν είναι παρόµοιο αν όχι ταυτόσηµο σε πολλές πλευρές της πολιτικής όταν........

© Kouti Pandoras