HANGİ TARAFTASIN? GERÇEK Mİ, ZAN MI?

İnsan artık doğruyu aramıyor sanki kendi algısına uyan zannı savunmak için malzeme arıyor. Eskiden bilgiye ulaşmak zordu, düşünmek, akletmek, malumat içinden bilgi damıtmak bir mecburiyetti. Şimdi bilgi her yerde… Ama neredeyse düşünce yok, sorgulayan, filtreden geçiren akıl yok.*Bu yüzden tekrarda yarar olur ümidi ile bizim türe “insan” demek yerine “beşer” demek daha uygun olur düşüncemi hatırlatmak istiyorum. Hani, “insan beşer bazen şaşar, bazen düşer” deyimindeki tür olan beşer!*Bir haber düşüyor gündeme; aynı haberi okuyan, izleyen beşer, farklı algılara kapılıyor ve algıları üzerinden tartışmaya başlıyor. Tartışma kavgaya, kavga ayrışmaya dönüşüyor. Oysa kavga yerine farklı bakış açılarını aynı potada birleştirecek şekilde tartışmayı becerebilseler, birlikte gerçeği daha hızlı anlayacaklar. Ama aklını kullanmak yerine algı ile zanna kapılanlar tarafını haklı göstermek için kavgaya tutuşmayı tercih ediyorlar. İyi de kavgada kazanmak güçlü olduğunu gösterir, haklı olduğunu değil. Kimse fark etmiyor, ya da fark etmek istemiyor.*Üzerinde kavga çıkarılan haber veya malumat aynı olsa da bakan gözler farklı, bakış açıları farklı, bakma niyetleri değişik. Bu fark iki ana grupta toplanıyor; anlamak için sorgulayarak bakanlar, kendi tarafındaki zannı doğrulamak için malzeme arayanlar. *Bu durum herkesin, kendine bir taraf bulma çabasını besliyor zihinlerde. Bu çaba sosyal bir maraza dönüyor ve sosyal medya da bu marazı, toplumsal bir hastalığa dönüştürüyor; herkes, kendi doğrularını anlatan kendi “uzmanları” ile kendi gerçeklerini konuşmaya çalışıyor. Ancak “hakikat kimsenin umurunda değil” gibi bir durum çıkıyor ortaya. Yani hakikati ortaya çıkarmak için konuşmak yerine haklı çıkmak için konuşuyorlar adeta.*Buna “yankı odası” diyorlar. Aynı sesleri duyan, farklı sesleri düşman gören kalabalıklar, böyle kapalı ve karanlık........

© Konya'nın Sesi