Dün kendi kültürel kılık kıyafeti üzerinden hedef alınan bir kadın belediye başkanının onurunu savunurken aslında bir kişinin değil, bir zihniyetin karşısında durduğumu biliyordum. Çünkü bu ülkede kültürel özgüveni aşındıran her yaklaşımın, uzun vadede siyasal ve jeopolitik özgüveni de zayıflattığına inanıyorum. Egemenlik dediğimiz şey yalnızca haritadaki çizgilerden ibaret değildir; önce zihinde başlar, sonra sınırda korunur.

Bugün ise zihinsel egemenliğin ötesinde, doğrudan jeopolitik bir eşikte durduğumuzu düşünüyorum. Dünya yumuşak bir geçiş döneminde değil; güç dengelerinin yer değiştirdiği, blokların yeniden konumlandığı ve büyük aktörlerin güvenlik reflekslerini sertleştirdiği bir kırılma sürecindeyiz. İsrail ile İran arasındaki gerilim artık diplomatik açıklamalarla sınırlı bir restleşme değil, askeri eşik öncesi bir baskı sürecidir. Sınırlı başlayan hamlelerin zincirleme gerilim üretmeyeceğinin garantisi yoktur.

İran köşeye sıkıştığında doğrudan cephe açan bir devlet değildir; karşılığını dolaylı alanlarda verir, gerilimi yayar ve oyunu zamana yayarak denge kurmaya çalışır. Bu durum çatışmanın Lübnan’dan Körfez’e, enerji hatlarından deniz yollarına kadar genişleme potansiyeli taşıdığı anlamına gelir. Amerika doğrudan bir bölgesel yangın istemez; ancak sahadaki her hamle masadaki stratejik........

© Kocaeli Koz