Ortadoğu bir kez daha tarihsel bir eşikte.

Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail’in İran’a yönelik saldırısıyla birlikte artık mesele sadece Tahran değildir; mesele, bölgenin bundan sonra hangi güvenlik mimarisiyle yoluna devam edeceğidir.

Bu kriz yalnızca askeri değildir; bu kriz yeni bir düzen arayışıdır.

Katar’ın doğalgaz tesisleri hedef alınıyor, Suudi Arabistan’ın petrol altyapısı zarar görüyor, Avrupa’da fiyatlar anında yükseliyor. Enerji artık sadece ekonomik bir başlık değil; stratejik bir silah haline gelmiş durumda.

Asıl soru şudur: Bu coğrafya güvenliğini kimin şemsiyesi altında sağlayacak?

Amerikan şemsiyesi mi, yoksa Türkiye–Pakistan–Suudi Arabistan eksenli yeni bir güvenlik hattı mı?

Avrupa kendi nükleer şemsiyesini konuşurken, Körfez ülkeleri de güvenlik hesaplarını yeniden yapmak zorunda kalıyor. Çünkü kriz anında enerji tesislerinin hedef olması, güvenlik garantilerinin sorgulanmasına neden oluyor.

Türkiye burada kritik bir konumdadır.

Türkiye NATO üyesidir ancak aynı zamanda savunma sanayisinde ciddi bir kapasite inşa etmiş, sahada tecrübe kazanmış ve bölgesel dengeleri okuyabilen bir devlettir.

Pakistan nükleer kapasiteye sahiptir. Suudi Arabistan ekonomik güç merkezidir. Katar enerji ve finans merkezidir. Bu eksen teorik bir hayal değil, stratejik bir zorunluluk olarak gündeme gelebilecek bir denklem olabilir.

Amerikan güvenlik mimarisi bölgede kalıcı istikrar üretmedi.

Irak, Suriye, Libya ve Yemen örnekleri bunun en açık göstergesidir. Her müdahale yeni bir fay hattı üretmiştir.

Türkiye şu an sessizdir. Ve bazen sessizlik stratejidir.

Devlet aklı refleksle hareket etmez; dengeleri okur, riskleri tartar ve uzun vadeli plan yapar.

Bu kriz, İslam dünyasının kendi güvenlik kapasitesini inşa edip edemeyeceğinin testidir.

Eğer bölge her kriz anında dış güçlerin nükleer şemsiyesine sığınırsa, kendi kaderini başkalarının stratejik planlarına bırakmış olur.

Ortadoğu yeniden şekilleniyor.

Ve bu kez mesele yalnızca kimin vurduğu değil; kimin koruyacağıdır.

Benim okudugum bu. Hepinizi Allah c.c. emanet ediyorum.

© Kocaeli Koz