Eleştirel Düşüncenin Sessiz Gücü

Ergenlik döneminde birçok ebeveynin aklından benzer bir düşünce geçer “Eskiden ne kadar uyumlu bir çocuktu, şimdi her şeye bir şey söylüyor.”

Kurallar sorgulanır, sınırlar tartışılır, basit bir “hayır” bile uzayıp giden bir diyaloğa dönüşür. Evdeki sohbetler zaman zaman tartışmaya, hatta bir güç mücadelesine evrilebilir. Bu durum ebeveynler için yorucu ve kafa karıştırıcıdır. Çünkü sanki çocuk değişmiş, hatta zorlaşmış gibidir.

Oysa çoğu zaman değişen şey çocuğunuzun tutumu değil, düşünme biçimidir. Geçtiğimiz haftalarda ergenlikte gelişen ileri muhakeme becerisinden bahsetmiştim. Gencin artık tek bir doğruyla yetinmeyip, farklı olasılıkları değerlendirebildiğini, neden-sonuç ilişkileri kurabildiğini ve alternatif senaryolar üretebilmesi üzerine yazmıştım… ( https://www.kibrispostasi.com/c1-KIBRIS_POSTASI_GAZETESI/j3804/a43130-ergenlikte-muhakeme-beyin-degisiyor-ve-gelisiyor )

Eleştirel düşünce ise bu sürecin bir adım ötesidir, çünkü artık genç sadece “nasıl” diye düşünmez,aynı zamanda “neden” diye sormaya başlar.

Küçük çocuklar için dünya daha nettir, doğru ve yanlış daha keskindir. Kurallar çoğunlukla sorgulanmaz, çünkü güven duyulan otoriteler vardır. Ancak ergenlikle birlikte bu netlik çözülmeye başlar. Genç, dünyanın tek boyutlu olmadığını fark eder. Bir olayın birden fazla açıklaması olabileceğini, bir bilginin her zaman doğru kabul edilmemesi gerektiğini görmeye başlar.

Bu noktada eleştirel düşünce devreye girer.

Eleştirel düşünce; sorgulamak, analiz etmek, karşılaştırmak ve kendi sonucuna ulaşabilmektir. Yani genç artık sadece kendisine sunulan bilgiyi almakla yetinmez, o bilginin doğruluğunu, mantığını ve tutarlılığını değerlendirmek ister, ve tabii ki bu süreçte ardı arkası kesilmeyen sorgulamalar başlar:“Bu........

© Kıbrıs Postası