Çocuklarla iletişim kurarken ebeveynlerin en sık kurduğu cümlelerden biri şudur: “Beni hiç duymuyor gibi.” Oysa çoğu zaman mesele çocukların “duymaması” değil, dinleme becerisinin henüz gelişim aşamasında olmasıdır. Dinlemek, sadece söyleneni işitmek değil, dikkatini vermek, anlamlandırmak ve uygun şekilde yanıt verebilmektir. Tıpkı paylaşmayı, beklemeyi ya da duygularını ifade etmeyi öğrendikleri gibi, çocuklar dinlemeyi de yetişkinlerin rehberliğiyle öğrenirler.

Burada önemli olan nokta, dinleme becerisinin korkuyla değil ilişkiyle geliştiğini unutmamaktır. Sürekli bağırılan, eleştirilen ya da tehdit edilen bir çocuk çoğu zaman “dinlememeyi” seçmez, aslında zihni savunmaya geçer. Özellikle okul öncesi ve ilkokul dönemindeki çocuklarda uzun açıklamalar yapmak yerine kısa, net ve göz teması kurularak verilen yönergeler çok daha etkili olur. Örneğin mutfaktan seslenerek “Oyuncaklarını topla, pijamalarını giy, dişini fırçala” demek yerine çocuğun yanına gidip, omzuna dokunup “Şimdi ilk görevimiz oyuncakları toplamak” demek daha anlaşılırdır. Çünkü çocuklar tek seferde verilen uzun ve çoklu yönergeleri işlemekte zorlanabilirler.

Dinleme becerisini geliştirmek için günlük yaşam aslında birçok fırsat sunar. Birlikte oyun oynarken sıra beklemek, kurallı oyunlar........

© Kıbrıs Postası