Sanal mı yaşıyoruz, gerçeklikten uzak, ya da gerçekliğin gizlendiği, gösterilmek istenilen öne çıkarıldığı bir sahtecilik mi?

Sanki herkes sadece yapmak zorunda olduğunu yapıyor.

Hayattan keyif almaktan çok, yaparmış gibi davranıyor.

Monotonluk, hayatı, yaşamın renklerini, heyecanları, paylaşmayı, esir almış.

Gerçekten böyle midir, yoksa buna bir yerde de olgunlaşmak mı diyoruz.

Daha yalnız, daha sessiz, daha az konuşan, daha çok dinleyen.

İnsanları bağlayan neydi, neden daha samimi, daha doğal, birbirine her daim destek olan.

Daha önceleri toplum olarak, hem bireysel, hem de çalışma alanına göre yakınlık vardı, arada bugünkü gibi uçurum yoktu.

Günümüzde bunlar çok değişti, ekonomik şartlar, gelir ve gider adaletsizliği toplumu böldü, uzaklaştırdı.

Ve yazının başında yazdığım gibi gerçek mücadele, gerçek zorluk, gerçek bedel ödeme, yerini sanal, yapay bir yaşama bıraktı.

Hatta sırf sosyal medya üzerinden süren bir yaşam var.

Kimsenin yaşamasını istemem ama........

© Kıbrıs Postası