Kuzey Kıbrıs’ta bazı binaların temelinde demir, çimento ve beton vardır. Bazılarının temelinde ise açıklama.Lefkoşa’daki Devlet Tiyatroları binası ikinci gruba giriyor.

Şimdi bakın ne anlatacağım!

KKTC Devlet Tiyatrosyu 27 Şubat 1999’da yandı.O tarihte doğan bir çocuk bugün yirmi yedi yaşında. İlkokula başladı, ortaokulu bitirdi, üniversiteye gitti, mezun oldu, işe başladı, evlendi, çocuk sahibi oldu. Çocuğunu tiyatroya götürmek istese, devletimiz hâlâ binayla meşgul.Ama haksızlık etmeyelim.Biz tiyatroyu yapamadık belki, fakat tiyatro hakkında konuşmayı hiç bırakmadık.Hatta bu konuda dünya çapında bir performans sergiledik.Perde yoktu, sahne yoktu, koltuk yoktu ama oyuncu çoktu.

1999’da yangın çıktı. Bina yandı ve Lefkoşa’nın ortasında yıllarca öylece kaldı. Normal bir ülkede bundan sonra şöyle bir süreç beklersiniz: Hasar tespit edilir, proje hazırlanır, bütçe bulunur, ihale yapılır, bina tamamlanır, kurdele kesilir.Biz biraz daha sanatsal çalıştık.Önce bekledik.Sonra biraz daha bekledik.Ardından bekleme konusunda önemli mesafe kaydettik.

ilk 10 yıl boyunca gelen giden poklitikacılardan bazıları hep biz yapacağız dedi.Peki yapıldı mı? Hayır.

Ve 2009’da iş artık sözden de ileri gitti.Ferdi Sabit Soyer hükümeti döneminde Türkiye ile KKTC arasındaki ekonomik ve mali işbirliği programına çok açık bir kalem konuldu: “KKTC Devlet Tiyatrosu Binasının Yapımı.”Yanına da rakam yazıldı: 1 milyon 400 bin TL.Bakınız, bu kez her şey vardı. Devlet vardı. Tiyatro vardı. Bina vardı. “Yapım” kelimesi vardı. Hatta para bile vardı.Peki ne yoktu?Ortada bir bina yoktu.

Bu ayrıntı önemli; çünkü Devlet Tiyatroları meselesinin yalnızca “kaynak bulunamadı” diye açıklanabilecek bir hikaye olmadığını gösteriyor. Daha 2009’da bina için resmen kaynak ayrılmıştı. Buna rağmen o tiyatro yapılmadı.Böylece yangının onuncu yılında fevkalade bir başarıya ulaşmış olduk:Tiyatronun sahnesi yoktu ama bütçede tiyatro binası vardı.Kağıt üzerinde bina yapmıştık.Seyirci açısından küçük, bürokrasi açısından büyük bir ilerleme.Sonra 2011 yılı geldi.Dönemin Turizm, Çevre ve Kültür Bakanı Kemal Dürüst de ortada bir Devlet Tiyatrosu salonu bulunmadığını kabul ediyor, bu kez eski Vakıflar Sineması’nın tiyatro salonuna dönüştürülmesi üzerinde duruyordu.Yani yangından on iki yıl sonra çözüm arayışımız şöyle bir noktaya ulaşmıştı: Yanan tiyatronun yerine tiyatro yapamadık; bari eski sinemayı tiyatro yapalım.Ardından dönemin Başbakanı merhum İrsen Küçük döneminde konu yeniden gündeme geldi ve bu kez Lefkoşa Belediyesi’nin yürüttüğü tiyatro projesinin Devlet Tiyatroları'nın ihtiyacına da cevap verebileceği düşüncesi ortaya çıktı. (Bu arada Lefkoşa Belediye Tiyatrosu'nun binası da yapılmadı ya o ayrı tiyatro.)

Derken dönemin Başbakanı merhum İrsen........

© Kıbrıs Postası