Hiç düşündünüz mü, bazı sesler neden daha ilk anda içimizi sakinleştiriyor?

Yağmurun cama vuruşu… Dalgaların kıyıya gelişi… Yaprakların arasından geçen rüzgâr… Kuşların sesi… Ateşin usul usul çıtırdaması…

Bazen birkaç dakika yetiyor.

Nefes yavaşlıyor. Omuzlar gevşiyor. Zihnin içindeki uğultu biraz olsun azalıyor.

Belki de bu sesleri yalnızca kulaklarımızla dinlemiyoruz.

Bedenimiz de dinliyor.

Günümüz bildirimler, telefonlar, trafik, konuşmalar ve sürekli değişen uyaranlarla geçiyor. Sinir sistemimiz neredeyse hiç durmadan çevreden gelen bilgiyi işliyor.

Doğanın seslerinde ise başka bir ritim var.

Dalgaların tekrarı, yağmurun düzeni, yaprakların hışırtısı, kuşların ötüşü…

Bu sesler bazı insanlarda stresi azaltmaya, dikkati toparlamaya ve gevşemeyi desteklemeye yardımcı olabiliyor.

Belki denizin karşısında saatlerce oturabilmemizin nedeni de........

© Kıbrıs Gazetesi