Dün Türk tiyatrosu büyük bir ustasını kaybetti.

Ben ise bir sanatçının ötesinde; bir öğretmenin, bir yol açanın, bir umut taşıyıcısının aramızdan ayrılışını büyük bir hüzünle karşılıyorum.

Haldun Dormen’in vefatını derin bir üzüntüyle öğrendim.

Onunla tanışma ve uzun bir söyleşi yapma onuruna erişmiş biri olarak içimde derin bir minnet ve tarifsiz bir hüzün var.

Dormen, yalnızca sahnede var olan bir isim değildi. O, sahnenin ta kendisiydi.

Girdiği her mekânı, dokunduğu her insanı, baktığı her hayatı güzelleştiren nadir insanlardandı. Güler yüzüyle, inceliğiyle, disiplinle yoğrulmuş zarafetiyle… Hep şık, hep entelektüel, hep üretken, hep umutlu.

Gülen gözleri, neşeli ses tonu, bulunduğu ortamdan dalga dalga yayılan enerjisiyle daha kapıdan girer girmez insana iyi hissettiren çok özel bir insandı. Dormen Akademi’de onu ilk gördüğüm an, yaşın sadece bir sayı olduğuna bir kez daha inandım. 2024’te Haldun Dormen ile röportaj yaptığımızda 96 yaşındaydı ama hayata tutunuşu, üretme arzusu, merakı ve disipliniyle pek çok........

© Kıbrıs Gazetesi