1974’ün üzerinden 52 yıl geçti. Dile kolay… Yarım asırdan fazla zaman. Bu 52 yılda Kıbrıs’ın nüfusu değişti, ekonomisi değişti, şehirleri değişti, mülkiyet yapısı değişti. İnsanların yaşamları, beklentileri, korkuları, gelecek hesapları değişti. Değişmeyen ne? Siyasette ve medyanın geniş kesiminde kullanılan bazı ezber cümleler. Kıbrıs sorununu hâlâ 1960’ların, 1970’lerin sözlüğüyle konuşmaya çalışanlar var. Bir de kendilerine göre, konumlandıkları yerden yaklaşım tutsaklığı… Olmaz. Geçmişi unutmayacağız ama bugünü de geçmişin fotoğrafına mahkûm etmeyeceğiz. Bir de Kıbrıs’ta siyasal konumlanmada özünü ve kişiliğini koruyarak özgür düşünceden, duruştan korkulmayacak. *** Birkaç gün önce siyasi olarak oldukça muhalif duran, görüşlerine değer verdiğim bir arkadaşımla konuşuyordum. Dedi ki: “Önce mevcut durumu doğru tespit edeceğiz. Sonra ne yapılabileceğini konuşacağız.” Aslında bütün mesele budur. Biz ne yapıyoruz? Önce kendi istediğimiz sonucu ilan ediyoruz, sonra gerçekleri o sonuca uydurmaya çalışıyoruz. Olmaz. *** Öyle bir olasılık hiç yok ama farz edelim Türkiye yarın sabah, “Ben artık yokum” dedi. Askerini çekti, ekonomik desteğini........

© Kıbrıs Gazetesi