Birleşmiş Milletler Genel Kurulu tarafından 1982 yılında kabul edilen 4 Haziran “Uluslararası Çatışma Kurbanı Masum Çocuklar Günü”, tarihsel olarak Lübnan savaşı sırasında saldırılardan etkilenen Filistinli ve Lübnanlı çocukların yaşadığı ağır insani yıkımlara dayanmaktadır. BM’nin ifadesiyle 4 Haziran tarihi, dünyanın farklı bölgelerinde fiziksel, zihinsel ve duygusal şiddete maruz kalan çocukların acısını görünür kılmayı amaçlamaktadır. Ancak bugün geldiğimiz noktada, çocukların hayatını tehdit eden konunun yalnızca sıcak savaşlar olmadığını biliyoruz. Evet, savaş bölgelerinde çocuklar bombaların, açlığın, zorunlu göçün, hastane ve okul yıkımlarının, insani yardım engellerinin doğrudan mağduru olmaya devam etmektedir. Save the Children’ın 2025 raporuna göre 2024 yılı, çocuklara yönelik ağır ihlaller bakımından üst üste üçüncü kez kayıtlardaki en kötü yıl olarak öne çıkmış; 41.763 ağır ihlal doğrulanmış ve dünyada her beş çocuktan birinden fazlası çatışmalardan etkilenen koşullarda yaşamıştır. Fakat savaşmayan ülkelerde de çocuklar başka türden bir şiddetin içine terk edilmektedir: yoksulluk, ihmal, istismar, eğitimsizlik, güvencesizlik, çocuk emeği, organize suç ağları ve cezasızlık kültürü.

Sessiz savaş: Yoksulluk, ihmal ve uluslararası hukuk

Bu nedenle 4 Haziran’ı yalnızca savaş coğrafyalarındaki çocuklar üzerinden okumak eksik olur. Bugün, aynı zamanda sosyal devletin çocuk karşısındaki sorumluluğunu ve BM Çocuk Haklarına Dair Sözleşme’nin taraf devletlere yüklediği ağır ve ertelenemez yükümlülükleri hatırlatan bir gün olarak da görmek gerekir. Çünkü çocuk hakkı yalnızca yaşama hakkı değildir. Sözleşme’nin altını çizdiği üzere çocuk; güvenli barınma, eğitim, sağlık,........

© Kıbrıs Gazetesi