Günlerin akıp geçmesine her zaman sinir olmuşum; zamanın bir şekli ile durmasını, hep statik bir yaşamın var olmasını istemişimdir.

Benim değil bu dünyada yaşayan herkesin düşüncesi aynı…

İnsanların ortak feryadı.

Ama zaman işte akıp gidiyor.

Eylülde okullar açılmış, yılın sonuna daha çok uzun zaman var kafasındayken, karne günü gelip çatmıştır.

Koca bir yıl nasıl geçmiştir?

Cevap sorunun içindedir.

Öğretmenler tatilin başlayacak olmasına sevinirken, çocuklar karnelerini alacak olmanın heyecanını yaşamaktalar.

Takdirler, teşekkürler, kırık notlar…

Sevinen, nara atan, ağlayan, gözyaşı döken…

İyi de bu iş biraz böyle değil midir? Ne ekilirse o biçilir. Çalışmadıysan, tembellik yaptı isen karşılığında takdir, teşekkür beklemek niye?

Ağıt, gözyaşı boşuna…

Ne kadar emek o kadar yemek…

Bunu iyi kavramak gerek…

Yarın hayata atıldığınızda bilginiz, beceriniz kadar........

© Kayseri Gür Haber