Taraf tutmuyorsan bir spor müsabakasını seyredemezsin.

Taraf tutmuyorsan hiçbir şeyi seyredemezsin. Bir sinema filmini, bir tv dizisini, bir siyasi rekabeti, hayata dair birçok şeyi…

Seyretsen bile yavan olur lezzet alamazsın.

Estetik, seyir için bir sebep olamaz mı?

Olur. Sanat zevki haklı bir gerekçedir.

Ama bir sanat şaheserini seyrederken tarafsız sayılmazsın. Güzelliğin tarafını tutarsın.

Taraf tutmamız için bir gerekçemiz olması lazım.

Bu sene Dünya Kupası maçlarını seyrederken de geçmişte yaptığımız gibi her seyrettiğimiz maçta bir taraf tutmanın yolunu bulduk.

Fransa’yla bir Afrika takımı mı oynuyor?

Mesela Fransa-Senegal.

Tabii ki Senegal’i tutuyoruz.

Siyasi gerekçemiz mutlaka var, Fransa Senegal’i az sömürmemişti.

İran’la ABD karşılaşsa kimi tutarsın?

Dünyada ABD’nin en gıcık olduğu devrimi yapan İran’ı tutarsın.

Mollalar mı çıkacaktı ABD’nin karşısına? Ya da devrimciler?

Hayır. Devrime sempatisi olan ve olmayan İranlı genç futbolcular çıkacaktı.

ABD takımının oyuncuları emperyalist miydi?

Muhtemelen hayır. Ya da sadece birkaçı ABD’nin emperyalizmine sempati duyuyordu. Geri kalanının umurunda değildi.

Ama biz o gün zihnimizdeki imajları sahada oynayacak takımlara yükledik ve İran’ı tuttuk.

1998’de oynadılar, İran ABD’yi 2-1 yendi, kendimiz yenmiş gibi sevindik.

Bu sene, Mısır Hollanda’yı yenerken Mısır’ı tuttuk.

Sisi’nin Mısır’ını seviyor muyduk?

Hollanda’nın bize bir kötülüğü........

© Karar