PKK’nın kendisini feshettiğini açıklamasının ardından iktidar Meclis’e silah bırakma sürecinin teknik ve hukuki çerçevesini düzenleyen bir yasa getirdi.

Bu, Türkiye’nin uzun süredir taşıdığı ağır meselenin yeni bir eşiğe geldiğini gösteriyor.

Onlarca yıldır süren çatışmanın ardından silahların susması çok mühim, çok sevindirici.

Fakat silahların susmasını gönülden arzulamamız ve desteklememiz, bunun hangi hukuki ve siyasi çerçevede yapıldığını sorgulamamıza mâni değil.

Bu yasa ne için çıkarılıyor?

Terör örgütünün tasfiyesini kolaylaştırarak demokratikleşmek, insan haklarını güvence altına almak, hukuk devletini güçlendirmek için mi?

Yoksa iktidarın ihtiyaç duyduğu siyasi sonuçları üretmek için mi?

Şimdi asıl mesele, terör örgütünün silah bırakmasının ardından topluma nasıl bir siyasi ve hukuki gelecek vaat edildiği.

Çünkü kalıcı barış, hukuk düzenine, adalet duygusuna ve siyasi güvene ihtiyaç duyar.

Hukukun iktidara göre değiştiği, yargı bağımsızlığının ve tarafsızlığının tartışıldığı bir ülkede silahların susması tek başına arzulanan müspet neticeleri doğurmaz.

Toplumun karşı karşıya olduğu böylesine tarihî bir meselede doğal olarak daha geniş ve derin bir demokratikleşme perspektifi beklenirdi.

Fakat ortada bunların yerine esas olarak sadece adı konulmamış bir affın teknik ve hukuki sonuçlarını........

© Karar