TBMM’de “Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu”nun raporunun kabul edilmiş olması PKK’nın silah bırakması sürecinde önemli bir eşiğin daha aşıldığı anlamına geliyor. Tüm beklentileri karşılamasa da, akıllardaki tüm soruları gidermese de, tarafları tam olarak tatmin etmese de sürecin bu noktaya gelmesi çok kritik.

Dün itibarıyla Türkiye’nin PKK defterini kalıcı olarak kapatacağı yere en yaklaştığımız noktada olduğumuz söylenebilir. Daha önceki çözüm süreci Diyarbakır’daki büyük toplantı olmak üzere daha görünürdü ama Suriye’deki gelişmeler ve FETÖ’nün ihanetleri ile sürecin sakat tarafı hiç tümüyle kapatılamamıştı.

Devlet Bahçeli’nin bir buçuk sene önce yaptığı çıkış bugünü mümkün kılsa da jeopolitik gelişmeler belki de Bahçeli’nin duruşunu gerçekleştirilebilir kıldı. Bahçeli o çağrıda bulunmasa bugün gelinen nokta zaten imkansızdı. Ancak Suriye’de rejim değişikliği ve SDG’nin olması gereken normaline dönmesi gerçekleşmese bu sefer Bahçeli’nin çağrısı havada kalabilirdi. Son bir yıldır Suriye’nin neden Türkiye’nin iç meselesi olduğunu dün bir kez daha görmüş olduk.

Komisyon’un kendisi, çalışma tarzı, rapor ve kabul ediliş süreci meşruiyetin bir ayağı olarak TBMM’nin önemini ortaya koydu. Yekten söylemek gerekirse hızlı, etkin ve güçlü yönetimin temel ve neredeyse tek şartı olarak ortaya konan Başkanlık sistemi eğer TBMM ve onun dayandığı toplumsal meşruiyet olmasa idi bu süreci bu noktaya getiremezdi. Dolayısıyla Komisyon birçok noktada arızalı olan Türkiye’deki demokratik işleyişin TBMM’nin varlığı ve etkinleşmesi ile daha iyi bir noktaya gelebileceğini gösterdi.

Komisyonun çalışma döneminde dinlediği kişilerin, kurumların çeşitliliği bile sürecin ve Meclis’in varlığının olumlu anlamda ne kadar........

© Karar