Hedefi de kendisi de sürekli yükselen şey!
Görünen, ölçülen ve anlaşılan ve hissedilen o ki ekonomi yönetimi başarılı değildir. Başarısızlığın tek sebebi elbette ekonomi yönetimi değil. Bir ekonomiyi rayından çıkaracak akıl almaz yanlışlar yapan başta yargı olmak üzere yukarıdan aşağıya iktidarın bütün unsurları da başarısızlıkta birer faktör ama neticede fatura önce ekonomi yönetimine çıkar. Bahaneler kurtarmaz…
Tablo apaçık ortadayken, yargı eliyle yapılanlara kayıtsız görünmek ekonomi yönetiminin karizmasını da amiyane tabirle, çiziyor.
Birinci başarısızlık kriteri zayıf ve iddiasız hedefler ilan etmelerine rağmen bunları tutturamamış olmalarıdır. İkinci kriter ise, toplumun en büyük problem olarak ekonomiyi görmesi ve çözüm için umut taşımamasıdır.
Merkez Bankası Başkanı Fatih Karahan geçtiğimiz günlerde ülkenin en önemli meselesinde işlerin yolunda gitmediğini sessiz sedasız ilan ediverdi. Operasyonlar, tutuklamalar, davalar, celseler, kasetler, mesajlar derken insanlarda mecal kalmadığı için Karahan’ın “ölmüşüz de ağlayanımız yok” dedirten mesajına kimse bir şey diyemedi.
Enflasyon hedefi MB Başkanı’nın şu sözleriyle bilmem kaçıncı kez revize edildi: “2026 yılı enflasyon ara hedefini yüzde 16’dan........
